Odwiedza nas 42 gości


DANE  HISTORYCZNE I KONSTRUKCYJNO MATERIAŁOWE

 

Ratowski kompleks ojców bernardynów złożony jest z kościoła który powstał w 1749 r. i klasztoru z 1755 r. wybudowanych na niewielkim wzniesieniu. murowany z cegły na kamiennych fundamentach.

Niewielki, jednonawowy kościół został zbudowany na planie prostokąta z nie wyodrębnionym prezbiterium. całość zaprojektowana została w stylu barokowym i jest jedynym późnobarokowym dziełem architektonicznym w tej części Mazowsza.

Kościół ujęty jest wzdłuż dłuższych boków dwoma ciągami komunikacyjnymi, które od zachodu łącza się z kruchtą oraz z dwiema kaplicami na planie kwadratów, flankującymi fasadę kościoła.

Od wschodu, za zamknięciem prezbiterium, połączone są one trzeci, poprzecznym korytarzem. nad nim umieszczony jest chór zakonny.

Niewielkie wnętrze kościoła jest również bardzo proste. zbudowane zostało w systemie ścienno - filarowym i dzieli się na trzy przęsła. masywne filary, które wprowadzone są do wnętrza tworzą wysokie, wąskie wnęki, pozbawione podziałów architektonicznych. jedynym elementem artykulacji są pilastry, nałożone na lico filarów od strony nawy, a będące bardzo surową wersją porządku toskańskiego. dźwigają one odcinki belkowania, na które z kolei spływają burty kolebkowo - krzyżowego sklepienia. belkowanie to nie odbiega od wnęk, zarówno ich ściany, jak i boczne powierzchnie filarów, pozostają gładkie bez podziałów. podobne rozwiązanie zastosowano w kruchcie po chórem muzycznym i na korytarzach. inne sklepienie spotykamy pod chórem zakonnym oraz w obydwu kaplicach, kolebkowo - krzyżowe .

Posadzka wykonana jest z kwadratowych płyt z czerwonego i szarego marmuru. ściany kościoła jak i pozostałych części nie posiadają polichromii , są tylko wybielone wapnem.

Jeśli chodzi o elewację zewnętrzną, zaprojektowana jest ona bez podziałów.

Fasada ujęta została na narożach lizenami, zwieńczona szczytem podobnie wykończonym, spływami oraz przyczółkiem w formie trójkątnej. szczyt wschodni trójkątny, przepruty został dwoma oknami zamkniętymi półkoliście i zwieńczony  półkoliście gzymsem.

Całość korpusu pokryta jest blaszanym dachem, po środku którego wyrasta z kalenicy późnobarokowa wieżyczka na sygnaturkę, przykryta miedzianą blachą. Nad skrzydłami bocznymi znajdują się dachy pulpitowe,  a nad kaplicami - siodło